دنیای مد

دکمه سردست های استخوانی

دگمه سرآستین یک وسیله جانبی خیلی کوچک است که بیشتر در مواقع رسمی استفاده می شود و تاثیر زیادی در ظاهر کت یا پیراهن مردانه دارد. دکمه سرآستین از جنس های مختلفی ساخته می شود: سنگ، استخوان، شیشه، پلاستیک، سنگ جواهر، پارچه یا فلزهای قیمتی.

دکمه سردست نقره چلیپای ساسانی SCA0287

اولین دگمه های سرآستیناولین دگمه های سرآستین زمانی ابداع شد که مردان تصمیم گرفتند به جای استفاده از بند و نوار برای متصل کردن سرآستین پیراهن، از چیز زیباتر و ظریفتری استفاده کنند. در آغاز آنها از زنجیرهای کوچکی که به انتهای دگمه های فلزی یا طلایی بسته می شد، استفاده می کردند که از سوراخ سرآستین عبور می کرد تا سرآستین را به هم وصل کند؛ به این ترتیب نخستین دکمه سرآستین متولد شد!


▪ اولیندکمه سردست زیبا در اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم در اروپا ظاهر شد. نخستین باری که استفاده از دکمه سرآستین به طور مستند و دقیق ذکر شده است، سال ۱۷۸۸ است. اوایل دکمه های سرآستین مخصوص طبقه اشراف و ثروتمندان بود و به عنوان زیور و تزئینی گرانقیمت فقط در اختیار طبقه بورژوا بود و همه آنها با دست ساخته می شد .
در اواسط قرن هجدهم با اختراع ماشین استامپ با نیروی بخار، دگمه های سرآستین به تعداد زیادی تولید شد و در دسترس همگان قرار گرفت و به مدی رایج در میان مردم بدل شد.در دهه ۱۸۴۰ دگمه سرآستین فرانسوی بسیار متداول و محبوب شد و برخلاف بسیاری سبک ها و مدهای دیگر تا امروز هم به صورت مد باقی مانده است. طبقه متوسط جامعه هم دگمه سرآستین را به کار می بردند، اما توانایی خرید دگمه سرآستین هایی را که از سنگ های قیمتی و نقره ساخته می شد، نداشتند و به جای آن از الماس های بدل یا آلیاژهای به رنگ طلا استفاده می کردند.در آن دوره، داشتن تار مویی از معشوق از دست رفته زیر شیشه روی دگمه سرآستین مرد، نشانه غم و اندوه فراوان او بود.در دهه ۱۸۸۰ جورج کرمنز در آمریکا دستگاهی را به ثبت رساند که بر اساس ماشین ساخت پوکه فشنگ ساخته شده بود و می توانست حجم زیادی از دکمه های سرآستین و دکمه یقه یک تکه را تولید کند. به زودی بسیاری از شرکتهای تجاری از دکمه سرآستین به عنوان هدیه تبلیغاتی به مشتریان خود استفاده کردند.در دهه ۱۹۲۰ دگمه سرآستین میناکاری شده بسیار مد شد. با انقلاب کمونیسم در روسیه، هنرمندان کارهای تزئینی و لوکس مجبور به مهاجرت به اروپا و آمریکا شدند، چون فکر می کردند در آنجا می توانند مهارتهای خود را در زمینه میناکاری به دیگران ارائه کنند. اما در دهه ۱۹۳۰ با تولید دگمه های پلاستیکی ارزانقیمت، استفاده از دکمه های مینا کاهش یافت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *